Iraklisfc.gr - Οι ομάδες είναι ο λαός τους

Ερασιτεχνικό site φίλων του

ΗΡΑΚΛΗ

Δοκιμαστική περίοδος λειτουργίας

Τελευταία ενημέρωση 03/01/2009 03:23

Να θυμάστε ΟΛΟΙ : Το ποτάμι ΔΕΝ ΓΥΡΙΖΕΙ ΠΙΣΩ, δεν θα το αφήσουμε ΕΜΕΙΣ...

ΗΡΑΚΛΗΣ 1908 - 2008

100 χρόνια ... και συνεχίζουμε ...

Ένα κείμενο για την ιστορία του Συλλόγου μας ... (31/12/08 09:00)

Από τον κ. Άκη Ιωαννίδη, 29/11/08

‘’Μεγέθει τε και ρώμη πάντων διήνεγκεν, ην δε καί θεωρηθείς φανερός ότι Διός παίς ήν.’’

‘’Στο μέγεθος και στην δύναμη υπερείχε όλων, γιατί ήταν και θεωρούταν φανερό ότι ήταν, γιός του Δία’’.

Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη (η ανωτέρω φωτογραφία παρουσιάζει το προαναφερθέν χωρίο, το οποίο αναγράφεται στο λεωφορείο της ποδοσφαιρικής ομάδας).

1000 ΧΡΟΝΙΑ ΗΡΑΚΛΗΣ

Σαν σήμερα την 29^η Νοεμβρίου 2008 ιδρύθηκε ο Ηρακλής μας, ο πλέον ιστορικός σύλλογος της πόλης και της χώρας μας. Τα πραγματικά γενέθλια όμως του Ηρακλή μας πηγαίνουν ακόμα πιο πίσω στο 1896. Σε ένα εξαιρετικά ρευστό πολιτικό περιβάλλον, όπου η Οθωμανική αυτοκρατορία κατέρρεε στα Βαλκάνια και οι Βούλγαροι ορέγονταν την Μακεδονία και την έξοδο στην θάλασσα και το Αιγαίο πέλαγος. Σε αυτή την δύσκολη χρονική στιγμή συγκεντρώθηκαν στην τότε πολυ-πολιτισμική & κοσμοπολίτικη Θεσσαλονίκη οι πιο σημαντικοί παράγοντες της Ελληνικής κοινότητας και σε συνεργασία με το Ελληνικό προξενείο ιδρύθηκε ο Όμιλος Φιλομούσων.

Σκοπός του - όπως αναγράφεται στο καταστατικό του – ήταν ‘’ η εις άπασας τας κοινωνικάς τάξεις διάδοσις της γυμναστικής και η παρασκευή αθλητών’’, αλλά η πραγματικότητα ήταν ότι ο Όμιλος δημιουργήθηκε για να συσπειρώσει το Ελληνικό στοιχείο και να το προετοιμάσει για τις δύσκολες ώρες που έρχονταν. Η αφρόκρεμα της ελληνικής νεολαίας πύκνωσε τις τάξεις του συλλόγου. Οι Έλληνες δεν μπορούσαν και δεν έπρεπε να υστερήσουν σε κανένα τομέα της κοινωνικής δραστηριότητας (πολιτισμό, αθλητισμό κλπ). Ο Όμιλος Φιλομούσων και μετέπειτα Ηρακλής δεν ήταν απλά ένα σωματείο, ήταν το σωματείο των Ελλήνων.

Αναφέρουμε χαρακτηριστικά ένα περιστατικό: Την 23^η Απριλίου 1905 έγινε ο πρώτος επίσημος ποδοσφαιρικός αγώνας στην Θεσσαλονίκη. Αναμετρήθηκαν ο Όμιλος Φιλομούσων και η Union Sportive. H ομάδα της Union Sportive είχε αρχηγό τον Ιταλό ταγματάρχη Galloni, ο οποίος εκλήθη στην Θεσσαλονίκη για να αναδιοργανώσει την οθωμανική χωροφυλακή της πόλης. Διαιτητής ήταν ο ιερέας της αγγλικανικής εκκλησίας της πόλης, Tet. Ο Όμιλος κέρδισε με 3-0 σκορπίζοντας ρίγη συγκίνησης και υπερηφάνιας στο Ελληνικό στοιχείο της πόλης. Οι ποδοσφαιριστές του έφεραν κυανόλευκη ενδυμασία στα πρότυπα της Ελληνικής σημαίας. Ακολούθησε διαδήλωση και πορεία στον Λευκό Πύργο (από τότε κρατούν τα έθιμα), η οποία ανησύχησε τα μάλλα, την οθωμανική διοίκηση της πόλης. Έκτοτε ο σύλλογος ήταν στο στόχαστρο των οθωμανών, οι οποίοι άλλοτε τον έκλειναν κι άλλοτε τον ανάγκαζαν να αλλάξει όνομα. Οι ανθρώποι του συλλόγου δεν πτοήθηκαν και επετέλεσαν στο ακέραιο το έργο τους μέχρι την απελευθέρωση της πόλης, το 1912. Μάλιστα οι εκδρομές του ομίλου στην Μακεδονική επαρχία με σκοπό την εμψύχωση του ελληνικού στοιχείου ενάντια στην βουλγαρική τρομοκρατία, είναι ονομαστές.

Ένας και πλέον λοιπόν αιώνας προσφοράς στην πατρίδα, στην πόλη και στον αθλητισμό. Θα έλεγε κάποιος ότι ο Ηρακλής είναι η ζωντανή ιστορία της Θεσσαλονίκης. Στον σύλλογο καλιεργήθηκαν και καλιεργούνται ακόμη και σήμερα σχεδόν όλα τα ολυμπιακά αθλήματα. Μέχρι πρότινος δε, ο Ηρακλής έκανε πρωταθλητισμό σε όλα τα τμήματα του. Από τις τάξεις του πέρασαν οι περισσότεροι θεσσαλονικείς που επιθυμούσαν να αθληθούν έστω και ερασιτεχνικά, μεγάλοι αθλητές (Χ’’Παναγής – καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής των τελευταίων 50 ετών), ολυμπιονίκες (Πατουλίδου, Κελεσίδου) κι εθνικοί ήρωες (Ιβάνωφ, Κατσάνης).

Και αυτή η προσφορά του είναι που κάνει τον Ηρακλή, πέρα από τον πλέον ιστορικό, έναν μεγάλο σύλλογο. Όχι τα πολλά πρωταθλήματα και τα κύπελλα (αν και σε ορισμένα τμήματα του συλλόγου όπως ο στίβος και το volley αυτά περισσεύουν), αλλά αυτή η συνεχής και ανιδιοτελής προσφορά του. Αναφέρω ορισμένα παραδείγματα που είναι ενδεικτικά και θεωρώ ότι ενισχύουν την άποψή μου:

Το 1912 πενήντα αθλητές του συλλόγου δημιούργησαν ένα σώμα ενόπλων και τάχθηκαν υπό τας διαταγάς του πρίγκιπα Νικόλαου, προκειμένου να ενισχύσουν τον Ελληνικό στρατό στην προσπάθεια του να καταλάβει την πόλη και δη πρίν τους Βουλγάρους. Το σώμα αυτό έφερε ιδιαίτερα διακριτικά και χρησιμοποιήθηκε εντέλλει από την ελληνική χωροφυλακή σε νυχτερινές περιπολίες.

Ο Ελληνοπολωνός κολυμβητής (100 μ. ελεύθερα) του Ηρακλή, Γεώργιος Ιβάνωφ συμμετείχε σε επιχειρήσεις δολιοφθοράς εναντίον του γερμανού κατακτητή στην κατοχή, όπου και ανατίναζε πολεμικά πλοία, τοποθετώντας σε αυτά μαγνητικές νάρκες, αφότου είχε κολυμβήσει πολλά μίλια. Συνελήφθη κι εκτελέσθηκε την 4^η Ιανουαρίου 1943 στην Καισαριανή. Η ζωή του έγινε ταινία και στην ιδαίτερη του πατρίδα και στο Hollywood. Στην Πολωνία (όπου έζησε μικρό χρονικό διάστημα) απολαμβάνει μεγάλων τιμών. Σήμερα το γήπεδο μπάσκετ του Ηρακλή φέρει το όνομα του, αλλά από την Ελληνική Πολιτεία είναι ξεχασμένος, καθώς δεν προνόησε να ενταχθεί σε κάποιο από τα μεγάλα κόμματα ...

Ο αθλητής στίβου (μήκος & σκυταλοδρομίες) του Ηρακλή, Γεώργιος Κατσάνης, ήταν αξιωματικός του Ελληνικού στρατού, υπηρετώντας ως ανθυπολοχαγός στις Ειδικές Δυνάμεις Καταδρομών (τα γνωστά σε όλους μας ΛΟΚ). Πολέμησε το 1974 στην Κύπρο, όπου την 21^η Ιουλίου του ιδίου έτους σκοτώθηκε στο ύψωμα του Αγίου Ιλαρίωνος από τους τούρκους εισβολείς. Σημειώστε ότι επί μία εβδομάδα αντιστέκοταν μόνος του, καθώς οι σύντροφοι του, καταδρομείς είχαν ήδη φονευθεί. Το κλειστό γυμναστήριο του συλλόγου φέρει το όνομά του, όπως επίσης και το στρατόπεδο της Δ΄ Μοίρας Καταδρομών στην Ρεντίνα Θεσσαλονίκης και της 35^ης Μοίρας Καταδρομών στο Σταυροβούνι της Κύπρου, αλλά όπως και οι υπόλοιποι ήρωες του αγώνα της μαρτυρικής μεγαλονήσου, είναι κι αυτός ξεχασμένος από την Ελληνική Πολιτεία...

Η αθλήτρια στίβου του Ηρακλή (δρόμοι ταχύτητος & μήκος), Βούλα Πατουλίδου στέφθηκε χρυσή ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992, όπου και ήρθε πρώτη στα 100 μ. μετ’ εμποδίων. Το πρώτο πράγμα που ζήτησε η χρυσή μας ολυμπιονίκης ήταν μια ελληνική σημαία, την οποία και έριξε στους ώμους της, ανακράζοντας: ‘’για την Έλλαδα ρε γαμώτο...!!!’’ Ούτε για την adidas, ούτε για την nike, ούτε μισό λεπτάκι να φορέσω το μπλουζάκι με τον χορηγό επάνω, που μου δίνει τα εκατομμύρια... Απλά, λιτά και δωρικά εξέφρασε το πανελλήνιο συναίσθημα της καταπιεσμένης μας υπερηφάνιας, νομιμοποιώντας το πολύ γνωστό και απαγορευμένο από την σύγχρονη ηθική (αλήθεια γιατί?) ρήμα, που αντιπροσωπεύει την γεννετήσια πράξη.

Ο Ηρακλής σε αντίθεση με πολλούς άλλους συλλόγους ποτέ δεν απέκτησε το δικό του γήπεδο. Το πρώτο γήπεδο της ομάδος βρισκόταν στην περιοχή Ξυλάδικα (καμία σχέση με την σημερινή περιοχή που ονομάζεται έτσι, μιλάμε ουσιαστικά για τα πάρκα μπροστά από τον χώρο της Διεθνούς Εκθέσεως και την Χ.Α.Ν.Θ., τον μόνο δηλαδή σοβαρό χώρο πρασίνου της πόλης). Ο σύλλογος το προσέφερε ως στρατόπεδο στον Ελληνικό στρατό και τους συμμάχους κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά την λήξη του, στη πόλη για να γίνει πάρκο. Το δεύτερο γήπεδό του χρησιμοποιήθηκε ως κατάλλυμα για τους χιλιάδες άστεγους της πόλης μετά από την πυρκαϊα του 1917. Το τρίτο γήπεδο του συλλόγου παραχωρήθηκε στην Πολιτεία για την ανέγερση του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και τοποθετείτο στην σημερινή πλατεία Χημείου. Τώρα εάν αναρωτιέσθε πώς υπάρχουν πολλοί σύλλογοι όπου η Πολιτεία τους διευκόλυνε, τους παραχώρησε ή/και τους έκτισε γήπεδα που ανήκουν σήμερα σε αυτούς κι ο Ηρακλής ακόμα είναι ‘’στο νοίκι’’ εεε τα είπαμε, ποτέ ο σύλλογος δεν είχε προσβάσεις στην κεντρική εξουσία και ποτέ δεν ήταν ο αγαπημένος του δημοσίου.

Αυτός λοιπόν φίλτατοι είναι ο Ηρακλής, μία υπέρ-αιωνόβια ζωή προσφοράς στην Ελλάδα, στην Μακεδονία και στην Θεσσαλονίκη μας. Πάντα μόνος, συνήθως αδικημένος και ξεχασμένος, ταγμένος να παλεύει με ‘’τον σταυρό στο χέρι’’. Κραταίοι της χώρας τούτης να φοβάσθε μη και θυμηθεί ότι έχει και ρόπαλο κι αρχίσει να το κραδαίνει κάποια στιγμή, γιατί ποιός είδε τον Ημί-Θεο και δεν τον φοβήθηκε....

Ηρακλή μας σε ευχαριστούμε, για το ήθος σου, για την προσφορά σου, γιατί είσαι τόσο διαφορετικός από τους υπόλοιπους. Γιατί ξεχωρίζεις. Να μας ζήσεις λοιπόν, ΧΙΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΗΡΑΚΛΗΣ....!!!!

ΥΓ1. Αναφορικά με τους τίτλους και τα τρόπαια της ομάδος σημειώστε ότι στο λεύκωμα που εξέδωσε το κέντρο ιστορίας του Δήμου Θεσσαλονίκης για τον σύλλογο υπάρχουν επτά σελίδες που αναφέρονται όλα τα τρόπαια του συλλόγου (με μικρή γραμματοσειρά σας πληροφορώ) και ότι ακόμα και σήμερα ο Ηρακλής παραμένει η μοναδίκη όμαδα που έχει πάρει διεθνή διασυλλογικό τίτλο στο ποδόσφαιρο, ήτοι το Βαλκανικό Κύπελλο την 23^η Ιουνίου 1985 (με την ρουμανική Άργκες Πιτέστι 3-1 εκτός & 4-1 στην Θεσσαλονίκη) σε έναν πολύ δυνατό & υπολογίσιμο θεσμό τότε.

ΥΓ2. Είναι απορίας άξιο πώς ένας σύλλογος που δεν έχει να επιδείξει τίτλο στο ποδόσφαιρο τα τελευταία 30 έτη (ας μη γελιόμαστε το ποδόσφαιρο είναι η ‘’ναυαρχίδα’’ των συλλόγων, το volley & το rugby δεν φτιάχνουν οπαδούς) συνεχίζει να φτιάχνει οπαδούς, όταν πλέον στην πόλη μας τα παιδιά των μεταναστών φέρουν φανέλες του ολυμπιακού, φαινόμενο που θα φάνταζε απίθανο σε προηγούμενες δεκαετίες. Είναι τρελλοί αυτοί οι Ρωμαίοι....

ΥΓ3. Ο Ηρακλής ταλανίζεται τα τελευταία από έλλειψη σοβαρών και οικονομικά δυνατών παραγόντων. Τα γενέθλια του συλλόγου μας, βρίσκουν το τμήμα basket σε υποδέεστερη κατηγορία και το τμήμα ποδοσφαίρου να χαροπαλεύει για τρίτη συνεχόμενη χρονιά με το τέρας του υποβιβασμού. Οι φίλοι επιχειρηματίες του Ηρακλή δεν είναι λίγοι και ασήμαντοι. Πρέπει να ενεργοποιηθούν. Το ατυχές αποτέλεσμα της ομάδος στο σημερινό αγώνα με την Λάρισα (2-0) στην Θεσσαλική πόλη ας γίνει η απαρχή μιάς νέας προσπάθειας. Δεν ήταν αυτός ο εορτασμός που περιμέναμε. Η ομάδα είναι απροστατευτή εκτός γηπέδου κι ανυπόλυπτη αγωνιστικά. Πρέπει όλοι διοίκηση, προπονητές και ποδοσφαιριστές να συναισθανθούν το βάρος της φανέλας. Δεν είσαι η Αναγέννηση Άνω Δριμικλάβων, είσαι ο ΗΡΑΚΛΗΣ. Κανένας δεν αμφιβάλλει για τις αγαθές προθέσεις της διοίκησης, αλλά και κανένας δεν επιθυμεί να εορτάσει το ιωβηλαίο στην Β΄ Εθνική. Καιρός να σοβαρευθούν όλοι τους.

ΥΓ4. Ευχή όλων να αποκτήσει σύντομα η ποδοσφαιρική ομάδα το δικό της γήπεδο. Το δικαιούται.


ΑΚΗΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ 29.11.2008

Επισκέψεις από 3/1/09